so maybe tomorrow

Türkiye’nin bir ruhu varsa son cephelerde geziyordur. biz kaderci değiliz, keşke öyle olsaydık.daha beter bir şey var bizde. başımıza ne geleceğini bilip olası felaketlerden zevk almak. canavarı görünce uçuruma doğru koşuyoruz. korkudan değil, canavarla dövüşmek için sırtımızı uçuruma vermemiz lazım.

bir de hayatım var düşünmem gereken.
sanki çok şeyi düşünüyorum da bunu düşüncem.

her neyse oturdum yatağıma aldım bilgisayarımı dizime, müzik dinliyorum. her zaman kendimi çok net açıkladığımı düşünmüyorum. bir de anlatmak istediklerimi de yanlış anlatırım hep. bunların farkında olmam da ayrı bir konu, sonra konuşuruz bu konuyu.

çiçekli elbisemle, battaniyem omzumda,yağmur yağsın, elimde fincanımla (fransız porseleni), içeceğimi yudumlarken o çıkagelsin istiyorum. işte bu kadar da romantiğim. pek bunu yansıtmasam da yapmak istediklerim var bu romantizm konusunda. ama gel gör ki yapamıyorum. bu konunun üstünde durmam lazım.


bir de bazı isteklerim var. bir doğum günü partisi gibi. adam akıllı bütün sevdiğim dostlarımla ve sevdiğimle beraber olabiliceğim bir doğum günüsü. parti değil gün bile yeter bana. yılbaşında da olur. sadece bana demeleri gereken “iyi ki tanıdım seni elif” işte bütün güzel hediyeleri almış gibi olurum. bu kadar arkadaş canlısı olmam da negatif yanım işte.

ben tekrar yağmurlu günüme dönüyüm. kızların yağmurlu gün takıntıları aman sevgilimle el ele dolaşıyımdan çok yaaa saçlarım bozulurrr’a dönüyor beyler!! bunu engelleyin. bırakın dünyada kirlenmeyen güzel anlarımız olsun onda da bütün temizliğiyle yağmur, kar olsun. belki bu sisli, gri havalar beni etkiliyordur.

ingiltere gelcem sana. biliyorum bir şeyi ne kadar çok istersen o elinde sonunda gerçekleşir. bir seni istiyorum bir de ….

——-


yarın(bugün) da zaten kurban bayramı, kutlu mübarek olsun. tüm dostlar hep beraber olsun. toplanın gülün eğlenin. :*

afyona dönmeye 5 kala.

yeni anılar hikayeler beni bekliyor. ben ise onları beklemiyorum.
kafamı ütülemeyin. gitcem, okuyacam.
çıkar yolu yok zaten değil mi?

hepsinden ziyade yazdığım bir kaç yazı olacaktı. ama yok ortalıkta. içimi döktüğüm.
bugün bir telefon aldım. hani ne olursa olsun söyleyecektik birbirimize kendini nede geri çekiyorsun diyen bir telefon. eyvallah. çok hislendim bu söz üzerine. biraz olsun hayatım normale mi döndü diye düşündüm ama dönmedi…

olsun…

zaten ellerim güzel değil

gözlerim güzel değil

dudaklarım kendinden hormonlu

bir de burnum var

o düzgün Allah’tan

ama tüm bu yamukluklarımla

seni seviyorum

sen de sevsene la beni.